LISA – Law & ICT Students’ Association|Bestuur@lisa-groningen.nl

De privacydictatuur

Home » Blog » De privacydictatuur

De privacydictatuur

De laatste tijd begin ik, zeker na het lezen van Je hebt wél iets te verbergen van de Correspondent, een belachelijke ontwikkeling te zien. Privacy, lieve lezer, is een mensenrecht. Dit blijkt niet alleen uit de Nederlandse Grondwet (artikel 10), het EVRM (artikel 8), maar ook het IVBP (artikel 17). Het blijkt echter op geen enkele manier uit het handelen van de staten, bedrijven en personen die onder deze wetten vallen. Heeft u ooit gehoord van een vrijheid van meningsuitingverklaring? Een verklaring waarin u, bijvoorbeeld bij het toetreden van een staat, ondertekend welke zaken u wel en welke zaken u niet mag zeggen. Nee? Van een privacyverklaring toevallig wel? Dat lijkt mij aannemelijker.

Het is eigenlijk ronduit belachelijk, dat een privacyverklaring nodig is. Kijk, ik zou nog best akkoord gaan met een goede opsomming van een aantal elementen, die de betreffende dienst nodig heeft. Maar nee, privacyverklaringen zijn onleesbaar. Compleet vergeten wij, dat het hier nog steeds om een mensenrecht gaat. Hoe ontransparant kan een mensenrecht zijn? Wat misschien nog enger is: hoe weinig kennis kan men hebben over een mensenrecht? Illustratief is het feit dat in de Verenigde Staten internet providers zodadelijk de browsegeschiedenis van hun gebruikers kunnen inzien en kunnen verkopen aan de hoogste bieder. Hoezo bescherming van de persoonlijke levenssfeer?

Bij veel lezers zal de privacyparadox bekend zijn. We zijn allemaal, ook ondergetekende, enorm met onze privacy bezig, terwijl we vervolgens gewoon allemaal diensten gebruiken die nóg net wat meer met onze privacy bezig zijn dan wij. Voor hen wat voordeliger. Hoe kunnen we deze paradox doorbreken? Hebben we eigenlijk wel een keuze? Ja, we kunnen massaal kappen met Facebook. Realistisch? Ik denk het niet. Ja, we kunnen massaal overstappen van Whatsapp naar Signal. Realistisch? Naja, als Trump president kan worden.. Helaas denk ik dat deze paradox nooit doorbroken kan worden. Het is één grote aaneenschakeling van Inception-achtige situaties. Ja, je kan stoppen met Facebook. Maar je wordt sociaal wel meteen uitgesloten. Alsof jij onthoudt wanneer ome Pieter jarig is. Misschien moeten we de privacyparadox maar niet meer zo zien als een paradox, maar gewoon als een realiteit. Volgens Wikipedia is een paradox “[…] een ogenschijnlijk tegenstrijdige situatie, die lijkt in te gaan tegen ons gevoel voor logica, onze verwachting of onze intuïtie.Voor mij persoonlijk gaat het enerzijds geven om privacy en anderzijds gebruiken van de grootste privacyinbreukmakende diensten allang niet meer in tegen mijn gevoel voor logica. Het is een realiteit.

Voor een IT-jurist zijn deze recente ontwikkelingen niet alleen schrikwekkend, maar ook ronduit onbegrijpelijk. Ik snap niet hoe het normaal is niet te weten wat er met onze gegevens gebeurt. Ik snap niet hoe mensen het tegenwoordig nog normaal vinden altijd gevolgd te kunnen worden door bedrijven. Mijns inziens is het echt tijd voor een verandering. Een verandering niet alleen in de vorm van een verordening, ook al is die AVG heel goed voor onze werkgelegenheid, maar ook in de vorm van een veranderde ‘mindset’. Er zal daadwerkelijk inzicht moeten zijn in het feit dat privacy een mensenrecht is. Zodra de vrijheid van meningsuiting ernstig beperkt wordt, spreken wij van een dictatuur. Hoe lang moet het nog duren voordat dit ook geldt voor privacy? Moeten we daadwerkelijk naar het dystopia van George Orwell gaan? Ik ben bang dat we die keuze al niet meer hebben.

Mijn opinie lijkt wel enorm pessimistisch. Natuurlijk zal de AVG een belangrijke verandering teweeg brengen. De toename van kennis bij juristen zal ook zeker voor een positieve invloed zorgen. Het gebruik van ad-blockers, cookieblockers en zoekmachines als DuckDuckGo (ja, gebruiken die hap) neemt enorm toe de afgelopen tijd. Dit geldt echter alleen voor de enigszins technologisch aangelegde mensen, en ook dit is nog lang niet genoeg. De NPO en de Correspondent hadden een privacyweek. Hierin is door de NPO nog even een flinke privacyinbreuk gemaakt, maar ja, ze gaven privacy in ieder geval aandacht. Het is tijd dat privacy weer een transparant mensenrecht wordt. Met het huidige verschuilen achter woorden als ‘privacyparadox’ en het idee dat het allemaal heus niet zo erg is als het lijkt, blijven we in een privacydictatuur hangen. En dit geldt niet alleen voor Nederland.

Zo, nu even deze blog op Facebook zetten.

Namens de redactiecommissie,
Mattis van ‘t Schip

 

Ik heb vanwege de aard van deze blog besloten om geen voetnoten te plaatsen. Als u interesse heeft in mijn gebruikte bronnen, kunt u mailen naar redactie@lisa-groningen.nl.

2018-06-03T20:11:46+00:00april 9th, 2017|Blog, IT-recht, Privacy|

Leave A Comment