Twee weken geleden zat ik eens een lekker avondje op de bank televisie te kijken. Al zappend bleef ik hangen bij het programma ‘Radar’. Jullie kennen het vast, dat programma waarin we collectief problemen op tafel kunnen gooien. Dit keer was het wel degelijk interessant. Er werd gepraat over Tinder. Tinder schijnt de privacy van gebruikers behoorlijk te schenden. Niet alleen Tinder doet dit trouwens, meerdere datingapps maken gebruik van hetzelfde systeem. Dit maakt de Noorse consumentenbond bekend naar aanleiding van een onderzoek van de ‘Forbrukerradet’.[1]

Wat is er aan de hand?
Wanneer je Tinder wilt gebruiken, moet je een account aanmaken. Dit doe je door middel van het aanmelden via je Facebookaccount. Lekker makkelijk, zal de onwetende gebruiker denken. Maar dit is waar het misgaat. Door je aan te melden middels Facebook, geef je Tinder toegang tot allerlei gegevens: je e-mailadres, vriendenkring, familie, foto’s en ga zo nog maar even door. Voor veel mensen is dit geen probleem. Zij hebben zogezegd “niets te verbergen”. Maar wat zien we ook op Tinder? Je ziet hoe ver je – op het moment van gebruik – verwijderd bent van je potentiële match. Dat betekent dat Tinder dus ook precies weet waar jij bent. Begin je met chatten, dan lezen de beheerders van de app ook nog eens mee om te kijken welke openingszin jij gebruikt om je match in te pakken.
Hebben we dan nog steeds “niets te verbergen”? Waarschijnlijk zal het antwoord nu anders luiden.
Tinder

Met al de data die de app over jou verzamelt, maakt zij achter de schermen een soort profiel van je. Zonder dat je het weet, heb je bijvoorbeeld een ‘aantrekkelijkheidsscore’. Wanneer je akkoord bent gegaan met de voorwaarden voor gebruik, mag Tinder dit profiel doorverkopen. Zo kunnen ze dus ook nog eens geld aan je verdienen. De persoonsgegevens die je afstaat, geef je volgens de gebruikersvoorwaarden in eeuwige licentie. Best heftig dus.

“By posting Content as part of the Service, you automatically grant to the Company, its affiliates, licensees and successors, an irrevocable, non-exclusive, transferable, sub-licensable, fully paid-up, worldwile right and license to (i) use, copy, store, perform, display, reproduce, record, play, adapt, modify and distribute the Content (ii) prepare derivative works of the Content or incorporate the Content into other works, and (iii) grant and authorize sublicenses of the foregoing in any media now known or hereafter created. You represent and warrant that any posting and use of your Content by the Company will not infringe or violate the rights of any third party.”

Oké, dat zijn dus behoorlijk wat argumenten om geen Tinder meer te gebruiken. Maar stel, je bent toch echt opzoek naar een nieuwe vlam, dus je wilt de datingapp niet opgeven. Wat kun je doen? Het is natuurlijk verstandig om voor het downloaden de voorwaarden te lezen. Dat doen we natuurlijk allemaal niet, maar hierin zijn alle voorwaarden te vinden omtrent de machtsoverdracht van je gegevens aan de appbeheerders. In deze voorwaarden is trouwens ook te vinden dat de desbetreffende voorwaarden op ieder moment, zonder mededeling, mogen worden gewijzigd. Dat betekent dat je van tijd tot tijd de voorwaarden zal moeten doorspitten om te kijken of er veranderingen in zijn aangebracht.

Datingapps waarbij je geen Facebookaccount aan je profiel op de app hoeft te koppelen zijn een beter alternatief. Via Facebook kan namelijk een enorme hoeveelheid gegevens gevonden worden, die allemaal in het profiel opgenomen worden.

Als het op daten aankomt, kunnen we dus maar beter ouderwets blijven en de kroeg induiken om een afspraakje te scoren!

Namens de redactiecommissie,

Sanne

[1] http://www.forbrukerradet.no/undersokelse/2015/appfail-threats-to-consumers-in-mobile-apps/