LISA – Law & ICT Students’ Association|Bestuur@lisa-groningen.nl

Technische beperkingen op techniek

Home » Activiteiten » Technische beperkingen op techniek

Technische beperkingen op techniek

Na een te gekke vakantie in de Verenigde Staten kom je terug met een koffer vol dvd’s en Blu-rays die je voor een prikkie hebt kunnen kopen én nog niet eens uit zijn in ons kikkerlandje. Geweldig! Maar wanneer je een van deze schijfjes in je speler stopt gebeurt er verdacht weinig. Na enig onderzoek kom je erachter dat je speler en het schijfje regio-gebonden zijn en die verschillende regio’s zijn niet onderling uitwisselbaar. Aan het gebruik van deze producten zijn dus voorwaarden verbonden. Niets nieuws, en als je even had opgelet had je het op de verpakking kunnen zien staan.

Dit voorbeeld tekent de toenemende mate van inzet van techniek bij het afdwingen van juridische normen. Het handhaven van gebruiksvoorwaarden wordt steeds makkelijker, nu er middels de techniek steeds meer mogelijkheden tot beperking zijn. Zo kan een leverancier van cloud-software de toegang hiertoe blokkeren en kan een provider je van zijn netwerk schorsen indien je niet tijdig betaald. Maar waar ligt de grens straks, als de techniek meer mogelijk maakt?

Zo is het al mogelijk middels machine-2-machine en LORA netwerken op afstand producten te activeren en deactiveren. Indien bij het ontwerp van een product al rekening wordt gehouden met een bijvoorbeeld ‘kill-switch’, die gebruikt kan worden om het product te deactiveren indien de afnemer zich niet aan de afspraken houdt: is zo’n beperking dan onderdeel van algemene voorwaarden of behoort dit direct tot de kern van het product? Het antwoord op deze vraag is voor alle betrokken partijen van belang, want het is bepalend voor de situatie die na de deactivatie ontstaat. Is het product non-conform, zijn de voorwaarden onredelijk bezwarend of is niets mis met een dergelijke deactivatie?

Wanneer we een blik werpen op de toekomst, waar nanotechnologie een grote rol zal gaan spelen, lijkt het erop dat een aantal zaken nog onbekend terrein zijn. Wanneer deze technologie ingezet zal worden voor bijvoorbeeld medische doeleinden, worden de gevolgen van wanprestatie voor de afnemer opeens een stuk groter dan louter juridisch. Nu kun je je afvragen waarom een afnemer bij een medische overeenkomst zal wanpresteren, zijn gezondheid staat tenslotte op het spel. Maar wanneer deze bijvoorbeeld een betalingsverplichting niet kan nakomen, mag de leverancier zijn prestatie dan opschorten door middel van deactivatie van de nanotechnologie? Wederom speelt de vraag of dit een onderdeel van de algemene voorwaarden is, of behoort tot de kern van het product. Hoewel ons recht een zekere contractsvrijheid kent, is het scenario uiterst onwenselijk.

Naar het schijnt is de Europese Commissie al even bezig om deze toekomstscenario’s te ondervangen met gepaste wetgeving, maar tot op heden is er nog onvoldoende duidelijkheid over de toepassingen van onder andere nanotechnologie. Een ding is wel duidelijk: de toekomst zal het leren!

Namens de redactiecommissie,

Ruben Verweij

2016-09-19T14:54:49+00:00januari 3rd, 2016|Activiteiten|

Leave A Comment